Montaż obrazów i analiza wizualna twórczości Fridy Kahlo

Zdecydowałyśmy się wykonać montaż obrazów Fridy, biorąc pod uwagę ich tematykę. Wybrane przez nas obrazy podzieliłyśmy na 3 kategorie, które zdecydowanie przeważają w jej dziełach: AUTOPORTRETY, OBRAZY DOTYCZĄCE CIERPIENIA (między innymi związane z jej wypadkiem, nieszczęśliwym małżeństwem oraz poronieniem) i MARTWĄ NATURĘ.

Powyżej przedstawiamy kolaż wszystkich obrazów, które zostały poddane analizie, oraz (obok) graficzne zobrazowanie częstości występowania tych trzech kategorii w twórczości malarki.

kolor żółty – autoportrety
kolor zielony – martwa natura
kolor czerwony – obrazy związane z cierpieniem

Jak można zauważyć – najczęstszym narzędziem po które sięgała Frida, były autoportrety. Ten niekończący się cykl autoportretów stał się jednocześnie doskonałym dokumentem o jej życiu. Można dzięki nim prześledzić przemianę z młodej, hardej dziewczyny w silną i doświadczoną kobietę. Autoportrety rejestrują każdą niemal zmianę w jej życiu i nastrojach.

ANALIZA – CZĘSTOŚCI UŻYWANIA BARW

Analizując poszczególne obrazy Artystki i tworząc poniższe zestawienia chodziło nam głównie o pokazanie gamy kolorów przez nią używanych oraz, zwrócenie uwagi na to, które z kolorów przeważają w danej kategorii. Do badania wykorzystaliśmy metodę “slice cut” polegającą na pobieraniu próbek (pasków o szerokości 5 pikseli wycinanych przez program przez środek każdego obrazu) oraz zestawianiu ich ze sobą na jednej wizualizacji.

Jako pierwsze poddaliśmy analizie autoportrety artystki.

Wyraźnie możemy zauważyć przewagę kolorów ciepłych- głównie pomarańczu, żółci, jasnego brązu i im pochodnych. Na wizualizacji zaobserwować można również prawidłowości dotyczace kompozycji obrazów

Kolejną wyodrębnioną przez nas kategorią są obrazy dotyczące wydarzeń z życia Artystki, które wywoływały u niej uczucie cierpienia. Tutaj z kolei zauważyć można dużą rozpiętość kolorystyczną, jednak minimalnie na pierwszy plan wybija się kolor niebieski, zieleń oraz ich odcienie.

Ostatnie zestawienie dotyczy obrazów przedstawiających martwą naturę. W tym wypadku, podobnie jak w zestawieniu pierwszym dominuje pomarańcz i żółć, a dodatkowo czerwień i, w mniejszym stopniu, zieleń.

Teksty dotyczące analizy obrazów pod względem kolorystycznym podają następujące znaczenia użytych kolorów:

ŻÓŁTY to kolor złota oraz słońca. Oznacza najwyższe wartości i wiedzę. Stopniowo kolor ten stał się symbolem zdrady, fałszu, bezwstydu , wrogości . Odcień cytrynowożółty symbolizuje nienawiść i zdradę.

BRĄZ jest uważany za najbrzydszy kolor, gdyż jest barwą codzienności. Uważany jest za symbol humanitas, czyli człowieka. Brązowy jest także symbolem pokory i biedy.

ZIELEŃ to kolor wegetacji ziemskiej, życia i roślinności.. Jest to barwa nadziei na szczęście, zwycięstwa i kontemplacji. Zielony jest kolorem kompromisowym, symbolizuje także płodność i nieśmiertelność.
Zieleń także jest barwą miłości jako bardzo silnego uczucia związanego z zazdrością i zawiścią. Aczkolwiek kiedyś kolor ten symbolizował rodzącą się miłość;

BŁĘKIT to kolor transcendentny. Oznacza niebo, spokój, kontemplację (wymiennie z kolorem złotym. Kolor niebieski był początkowo symbolem wierności. Z czasem stał się symbolem niewiernych i oszukanych.

CZERWIEŃ to barwa władzy, jest kolorem ziemskim, oznacza krew, ogień, wojnę i żądzę. Jest także kolorem namiętności płodności oraz odwagi. Czerwień połączona z czernią jest symbolem egoizmu, gwałtu i zdrady. Czerwień jest także kolorem miłości i uczuć o charakterze wyraźnie seksualnym. R. Gross, pisząc o znaczeniu barw w sztuce i obyczajowości Zachodu, stwierdza, że kolor czerwony to szczególny symbol seksu.



Leave a Reply